17-01-2020

Oh nee, alles is giftig!

Een jaar of twaalf geleden begon ik me te verdiepen in de ingrediënten van de spullen we die op ons lijf smeerden. Ik was er daarvoor nooit echt mee bezig en kocht make-up en dergelijke meestal bij de gewone drogist.

Toen ik zwanger was van de eerste, smeerde ik met Weleda en voor de baby kocht ik parfumvrije badolie en sop. Zwitsal vond ik gelukkig altijd al vreselijk vies, ik zou me achteraf enorm schuldig voelen over de enorme lading parfum die ik op mijn baby gesmeerd zou hebben.

Want parfum, dat is niet zo goed voor een mens. Nagellak ook niet. Helaas gebruikte ik toen ik zwanger was van de tweede nog gewoon nagellak en reguliere make up.  In de maanden na zijn geboorte ben ik daarmee gestopt, als met alle chemische troep: haarverf, gewone make-up, douchegels, tandpasta met SLS en praktisch alles met een luchtje.

Ik kwam erachter dat biologische make-up duurder is maar als je weloverwogen koopt, valt het hartstikke mee: je doet enorm lang met een product als je het helemaal opgebruikt. Je koopt door de hoge prijs simpelweg geen dingen die je 'ook wel leuk' lijken, maar alleen dat waarvan je weet dat het goed staat. 

Er is ZO veel informatie op internet over de schadelijkheid van cosmetica en schoonmaakmiddelen.  

'Als het echt zo slecht was zou het niet in de winkel liggen'. Nee, net als wodka, sigaretten en snoep, dat is ook nergens te krijgen. Informeer jezelf.


 

Maar zoals dat soms gaat, heeft zoiets gaandeweg wat minder prioriteit. Het is te veel gedoe, ik vergeet het simpelweg of ik steek mijn kop in het zand en denk 'ja, boeiend, alles is slecht voor je en van die ene keer nagels lakken....' Dan moet ik weer voor een mascara een hele bestelling opstarten bij de biologische winkel waar ik geen zin in heb.

In plaats van braaf Sonnet afwasmiddel te bestellen, koop ik de ecolabel-met-parfum bij de supermarkt. Ligt er opeens nagellak in de kleur 'Mademoiselle' in mijn winkelmandje. Koop ik oogschaduw die weliswaar niet op dieren getest is maar waarvan mijn ogen vreselijk gaan tranen 's avonds.

En ik weet het wel, je gaat echt niet gestrekt als je je een keertje uitbundig opmaakt. Als je dat elke dag doet, evenmin. Maar het probleem is, het is en, en, en, en. 

Parfum bijvoorbeeld, is bijna overal. Ook in milieuvriendelijke producten. Als ik het me goed herinner is 'parfum' uitgesloten van de eisen aan de biologische afbreekbaarheid van het product, bijvoorbeeld. De zeep zelf kan oké zijn, het parfum is dat niet.

Maar het is niet alleen parfum. En het zijn niet alleen cosmetica en schoonmaakspullen. Maar in tegenstelling tot luchtvervuiling, medicijnresten in drinkwater en bestrijdingsmiddelen, kan je wat in je huis gebruikt en op je gezicht smeert, wel kiezen en zodoende schadelijke stoffen vermijden.

Als je stopt met het gebruik van producten waar parfum inzit, wordt je neus enorm gevoelig voor geur. Om sommige mensen hangt een waas van wasverzachter en vaak ruik ik het nog als ze al weer uren de deur uit zijn. Een H&M is een aanval op onder meer je reukzintuigen. Van parfum, hoe lekker ook, krijg ik onherroepelijk hoofdpijn.

Er is zo veel te vinden over dit onderwerp. Aantonen dat een specifiek ingrediënt schadelijk is, is vaak lastig. Maar zo lang ook niet met zekerheid kan worden vastgesteld dat het niet schadelijk is, is het beter het zekere voor het onzekere te nemen.

Op ewg.org kan je veel ingrediënten uit je cosmetica invoeren en de score bekijken.
L'Oreal (zoals alle grote merken, idem voor Estee Lauder en Clinique) scoort bijvoorbeeld enorm slecht met bijna al hun producten, met poeder vol parabenen en lipsticks vol lood.
Of zoek naar formaldehyde, Dibutyl Phtalate of Toluene, drie heel gewone ingrediënten van nagellak. Ik houd van een mooie kleur op mijn nagels, maar meer van mijn gezondheid. En die van mijn dochters, die onherroepelijk ook een mooi kleurtje willen als ze mij bezig zien.

Daarom is goed opletten voor je iets koopt, essentieel als je dierproeven, kinderarbeid, ook door L'Oreal en giftige stoffen wil vermijden. Sommige merken hebben een groen imago, maar een blik op de ingrediëntenlijst leert dan dat onterecht is. Lush en Ecover, bijvoorbeeld.

Het lijkt veel werk, maar als je eenmaal een fijn merk hebt gevonden, hoef je ook niet verder te zoeken. Ik vind de merken Urtekram (voor shampoo en deodorant), Sante en Lavera (voor make-up) en Sonnet (voor grootverpakkingen afwasmiddel waar ik 'alles' mee schoonmaak) erg fijn en betaalbaar.

Dan maar geen nagellak of twintig kleuren oogschaduw. Of mascara met valsewimpereffect. Of parfum. Of een huis dat ruikt naar chemische Lelietjes van Dalen.