02-12-2019

'Het maakt niet gelukkig'

De reden dat ik maar in de openbaarheid gooi dat ik aan mijn voorkant laat knutselen is omdat het zo vreselijk op gaat vallen. Moeilijk te verbergen.

Argh, mensen denken altijd ik me verdedig maar dat is niet zo. Het maakt me niet uit als mensen het niet begrijpen of kritiek hebben maar het helpt me wel weer om voor mezelf duidelijk te formuleren waarom ik het doe. Huisvrouw zijn, of deze operatie ondergaan 😉

Gisteren schreef iemand me dat ik er niet gelukkiger van zou worden. 

Thanx, goed om te weten 😊

En ja, enerzijds klopt dat vast. Ik ben een gelukkig mens. Bevoorrecht. Ik heb een heel fijn leven. Er is weinig dat me gelukkiger kan maken dan ik al ben.
Studies wijzen uit dat mensen na heel ingrijpende gebeurtenissen, positief of negatief, na een tijdje weer op hetzelfde geluksniveau belanden als ervoor.

Ik weet niet hoe waar dat is. Na het winnen van een enorme geldprijs zou ik niet gelukkiger zijn dan nu. Na het verliezen van een dierbare denk ik niet dat ik ooit weer helemaal de oude zou worden.

Anderzijds, als ik ongelukkig was, weet ik vrij zeker dat dit -een borstvergroting- niet iets zou zijn dat me gelukkig zou maken. 

Het grappige is dat de vrouwen die ik ken die een borstvergroting (of andere cosmetische ingreep) hebben ondergaan, me vertellen dat ze er wel gelukkiger van werden. Dat ze zich beter voelen. Meer vrouw. Een mooier mens. Dat ze elke dag blij zijn met hun lijf. Hun gezicht. Zich beter in verhouding voelen. Zich niet meer opgelaten voelen in een jurk of bij het passen van ondergoed of als ze glimlachen of iemand recht van voren aankijken...

Als ik me van de week nu af ga vragen waarom ik in vredesnaam... maakte ik wat foto's. Nu de afspraak niet meer afgezegd kan worden en mijn A-cup bh's in de kliko liggen, kan ik voor mezelf toegeven hoe vreselijk ik baalde van het feit dat mijn ribben meer uitsteken dan mijn borsten.

Want hoewel kleinere borsten naar mijn idee inderdaad fijner zijn dan heel grote, wint het wel hebben van wel borsten het toch altijd van het niet hebben van borsten.

Lekker calvinistisch ook. Gij zult niet gelukkig worden van iets aards als een mooi lichaam en afzien is de weg naar zaligheid ;)


Word ik er gelukkiger van als het straks andersom is? We zullen wel zien.

Al het nieuwe is na een tijdje ergens vanaf, en is het leven weer zoals het was. Of het nu gaat om een bedrag extra op de bank, een nieuwe eetkamertafel, huis of nieuwe borsten. Maar dat wil niet zeggen dat het leven niet leuker geworden is. Een beetje aangenamer.

Leuker omdat je je veiliger voelt met wat geld achter de hand. Omdat je rond de nieuwe tafel wel met zijn allen kan zitten. Omdat je in je nieuwe huis geen herriemakende buren hebt, of de snelweg in je achtertuin. Omdat je vol zelfvertrouwen en met een big smile naar jezelf kan kijken in een spiegel, in plaats van in huilen uit te willen barsten omdat je de voorkant hebt van een elfjarige of een gebit als een victoriaans kerkhof.

Het is makkelijk oordelen. Ik heb zo veel foto's gezien van prachtige lijven (voor) waar twee meloenen opgeplakt leken te zijn (na). Ik kan roepen dat het onzin is om dat te doen maar ik kan toch niet weten hoe diegene zich voelde?

Als het iemand elke dag meer zelfvertrouwen geeft en diegene haar leven leuker maakt, wie ben ik dan om te roepen dat het niet gelukkiger maakt?

Ik heb dit al zo lang gewild. Dat ik nu echt niets meer over heb, maakte dat ik eindelijk de stap durfde te wagen.

Tegen de mensen die net als heel lang twijfelden wil ik zeggen: laat je niets wijsmaken door mensen die geen idee hebben hoe jij je voelt.
Wees je bewust van risico's maar laat je niet bang maken. Iemand anders kwam vertellen over een vriendin die eruit zag alsof ze tijdens de operatie bovenop haar gesprongen hadden. Ja, en? Rot voor haar, niet voor mij. Sorry hoor 😏

Als dit belangrijk is voor jou, dan is het dat. Als het voor jou een einde betekent aan onzekerheid, ergernis of verdriet, dan is dat zo. Daar heeft niemand anders iets over te zeggen. En als ze het dat wel doen, moet je je daar niets van aantrekken.

En of je aan het einde van de rit gelukkiger bent, dat zal de tijd uitwijzen. Maar dat is denk ik niet het doel. Het doel is je beter voelen, hoe mooi je ook bent van jezelf of hoe zeer anderen zeggen dat het wel meevalt, niet nodig is of niet gelukkig maakt.

Maar als een vrouw die precies weet wat ik bedoel en heeft laten doen wat ik laat doen, waarbij ik bij alles wat zegt instemmend knik, vertelt dat het haar wel gelukkig maakte, ben ik meer geneigd haar te geloven dan degene die me out of the blue komt vertellen dat het niet zo is.

En nogmaals: we zien wel. Tot heden ben ik niet erg nerveus, rommel op mijn gemak wat rond in huis, ik heb er zin in en bereid me voor op een paar pijnlijke dagen en moeilijke weken na morgen.

Gelukkig hebben we de foto's nog 😆